Meldanur Çakır
“Engellisiniz, evlenemezsiniz” diyenleri kurdukları mutlu yuvayla haksız çıkaran Aylin ve Ahmet Arslan çifti, şimdi de tekerlekli sandalyeleriyle sahnede sınırları aşıyor. 8 yaşında bir kızları olan çift, tekerlekli sandalyeleriyle zeybek ve Latin dansı yaparak “yapılamaz” denilenleri bir bir başarıyor.
Mersin’de atılan samimi bir mesajla tanışan Aylin (44) ve Ahmet Arslan (36) çifti, kısa sürede birbirlerine bağlanarak evlilik kararı aldı. Ancak bu karar, her iki ailenin de “Engellisiniz, yapamazsınız” itirazlarıyla karşılaştı. Ailelerinin ön yargılarına boyun eğmeyen çift, verdikleri mücadeleyle onları ikna ederek 2016 yılında dünyaevine girdi ve Kocaeli’ye taşındı.
Hayatın zorluklarıyla mücadele ederek bugünlere geldiklerini ve 8 yaşındaki kızlarıyla mutlu bir yaşam sürdüklerini ifade eden Arslan, günlük hayatta karşılaştığı en büyük zorluğun fiziksel şartlar olduğuna dikkati çekerek, “Evimiz kira. Bütün hayallerimizi gerçekleştirdik ama şimdi tek hayalimiz kendimize ait bir evimizin olması. Manuel sandalye kullandığım için şu anki evin mutfağı bana uygun değil. Kızıma yemek yaparken, eşime çay verirken çok zorlanıyorum. İnşallah bu hayalimizi de gerçekleştiririz” diye konuştu.
Arslan, Gonca Engelsiz Yaşam Merkezi’nin ve dansın hayatlarına dokunuşunu ise şu sözlerle anlattı:
“Zeybek bizim için çok başka bir şey. Bizi sosyalleştirdi. Zeybek gerçekten bambaşka bir şey. Engellinin zeybek yapması bir hayal gibi ama biz yapamayız diye düşünüyorduk, şimdi öyle güzel yapıyoruz ki… Yarışmalara katılıyoruz, gösterilerimiz olacak. Latin dansı da yapıyoruz, onu da çok severek yapıyoruz. Hepsi bize çok iyi geldi. Gonca Engelsiz Yaşam Merkezi de bizim için çok güzel oldu. Çok aktif olduk, hayata bakışımız değişti. Engel durumumuzu unutturdu. Eşim de ben de oraya seve seve gidiyoruz. Tabii bu imkanı bize veren Tahir Büyükakın Başkanımıza çok teşekkür ederiz. Engelsiz Taksi ile oraya gidip geliyoruz.”
Hikayelerinin eşine attığı “Selam, tanışabilir miyiz” şeklindeki mesajla başladığını belirten Ahmet Arslan ise evlilik sürecinde annesinin kendisine büyük destek olduğunu söyleyerek, “Eşimle engelli sitesinden tanıştık. Ben ona ‘selam, tanışabilir miyiz’ yazdım. O da bana esprili bir cevap verdi, ‘sanki 40 yıllık tanıyor gibi yazmışsın’ dedi. Ben de ‘tanışmak için yazdım’ dedim. Öyle başladık. Konuştuk, görüştük. Tabii ilk başta aileler engel durumumuzdan dolayı karşı çıktı ama annem çok destek oldu, Allah razı olsun. Sonra evlendik. Bir çocuğumuz oldu, şu an 8 yaşında. Onunla hayata daha bağlı bakıyoruz. Evlat olması bambaşka bir şey” dedi.
